۳۰ سالگی
30 سال پیش، در زمانی که باور به دانش ایرانی و رنگ و بوی صداقت و ایمان به توسعه در میانِ تصمیمسازان کشور، بیش از امروز بود، عدهای نیک اندیش با هدف رشد و توسعهی ایران و با نیت افزایش سهم جامعهی مهندسی کشور از دانش روز، انجمن صنفی شرکتهای اتوماسیون صنعتی را بنیان نهادند.
این بنیان گذاران اتوماسیون صنعتی کشور، مسیری را آغاز کردند که در طول این ۳۰ سال و در سکوت کامل خبری، صنعت کشور را از کارشکنیهای خارجی و داخلی رهانید و هیچگاه کسی نفهمید که بحرانهای بزرگ صنعت کشور در بخش سیستمهای کنترل صنعتی که مغز عملیاتی هر واحد صنعتی ست، چگونه توسط همین اعضای بیادعای انجمن صنفی شرکتهای اتوماسیون صنعتی خنثی و با آرامش و بدون خسارت، پشت سر گذاشته شد.
امروز سر تعظیم فرود میآوریم بر این فعالیتهای بینظیر ۳۰ سال گذشتهی صنعت اتوماسیون کشور و ضمن گرامیداشت بزرگان این صنعت، با در نظر گرفتن بحرانهای منحصر به فرد امروز صنعت و اقتصاد ایران، استراتژیهای جدیدی را برای ادامهی راه انجمن بنیان خواهیم گذاشت تا ضمن ارتقاء سطح فعالیت شرکتهای اتوماسیونی، گامی مثبت در جهت حفظ و پایداری صنعت در حال نابودی، برداریم.
در طول ۳۰ سال گذشته، همواره پیش فرض انجام پروژههای اتوماسیون صنعتی این بود، که تکنولوژی خطوط تولید، به روز بوده و تنها لازم است تا یک سیستم کنترل اتوماتیک به آن اضافه شود در حالی که بحرانهای بزرگ مصرف بالای انرژی و بهرهوری پایین صنعت، که امروز صنعت کشور را در آستانهی تعطیلی کامل قرار داده است، نشان داد که در غیاب نقشهی توسعهی صنعتی کشور و در کنار تحریمهای بینالمللی و دور شدن کشور از تکنولوژی روز، چگونه صنایع کشور در طول دهها سال گذشته براساس کپیبرداری از تکنولوژیهای از رده خارج و در پناه فاجعهی انرژی رایگان در کشور، توسعه یافته اند.
امروز فعالان صنعت اتوماسیون کشور باید پا را از دایرهی محدود یک پیمانکار درجه ۲ که همواره در کنار یک صاحب تکنولوژی قرار داشته است به بیرون گذاشته و بهعنوان نقشآفرین اصلی در دنیای تکنولوژی، به طراحی راهحلهای فوری برای برون رفت صنعت در حال احتضار کشور بپردازند. برای رسیدن به این اهداف بزرگ انجام مراحل زیر نیاز است:
- تشکیل کمیتهی تحول دیجیتال و هوشمندسازی؛
- تشکیل کمیتههای صنعت محوردر صنایع منتخب؛
- برگزاری جلسات همافزایی توسط اعضای پیشرو بهمنظور مشارکت سایر اعضا؛
- طراحی راهحلهای مبتنی بر بازیافت مواد و انرژی و روشهای افزایش بهرهوری به تفکیک هر صنعت براساس تحلیل داده و هوشمندسازی؛
- هدایت تصمیمسازان صنعت کشور به منظور بازگشت از دهها سال حرکت در بیراههها.
هم اکنون برخی از این موارد با تلاش تعدادی از اعضا آغاز شده و برخی دیگر، نیاز به پیگیری سریعتر دارد. آنچه که اهمیت دارد این است که این بازار جدید دانش بنیان، به اندازهای بزرگ است که چندین برابر ظرفیت فعلی انجمن باید در کنار هم، به هموارسازی مسیر بپردازند و در کنار سهم بزرگی که از بازار خواهند داشت، به توسعهی ملی هم کمک کنند.
دههی چهارم انجمن صنفی شرکتهای اتوماسیون صنعتی را با تلاش برای
«نجات صنعت ایران»
آغاز می کنیم
تا بمانیم
و پذیرای صلحی باشیم
که خواهد آمد.
خلیل سجاد
مرداد ۱۴۰۴
سه دهه همراهی؛
شاهد سازندگی، بحران و امید
سی سال از عمر انجمن صنفی کارفرمایی شرکتهای اتوماسیون صنعتی میگذرد؛ سی سالی که شاید برای برخی تنها یک عدد است، اما برای من، پر از خاطره، تجربه و لحظههایی است که بخشی از زندگی حرفهایام را ساختهاند.
فعالیت من در این مسیر از جایی آغاز شد که قدم به تحریریه و دفتر مجله صنعت هوشمند گذاشتم. انتخاب چنین نامی در آن سالها، نشانهای از دوراندیشی بنیانگذاران بود؛ نامی که شاید آن زمان برای بسیاری مفهومی نو و آیندهنگرانه داشت، اما امروز، در میانه تحولات دیجیتال، لزوم هوشمندسازی صنایع و بهینهسازی منابع، بیش از هر زمان دیگری به یک ضرورت حیاتی برای صنعت کشور تبدیل شده است.
انجمن از دل باور گروهی از پیشگامان صنعت و دانشگاه بیرون آمد؛ کسانی که پس از سالهای سخت جنگ تحمیلی، ایمان داشتند که با هم بودن تنها راه ساخت آینده است. آنها در فضایی آکنده از امید و انگیزه، نهادی را بنیان گذاشتند که بتواند پلی میان توانمندیهای فنی کشور و نیازهای ملی باشد. نتیجه این همت، تأسیس انجمنی شد که اعضایش در اجرای پروژههای حساس و زیرساختی کشور نقشآفرینی کردهاند و بخشی از تاریخ صنعتی ایران را رقم زدهاند.
در این دو دهه حضورم در انجمن، شاهد رفتوآمد هیئتمدیرههای گوناگون و تلاش بیوقفه اعضا بودهام. اما چیزی که همواره ثابت مانده، همان باور اولیه است: باور به ضرورت کار تشکلی و همافزایی جمعی برای توسعه صنعت و پایداری.
امروز، انجمن با بهرهگیری از تجربههای ارزشمند گذشته و اتکا به آخرین فناوریهای روز دنیا، همچنان در مسیر تقویت صنعت اتوماسیون و هوشمندسازی کشور گام برمیدارد.
این روزها، در سیسالگی انجمن، باز هم در حال عبور از شرایط دشوار هستیم. تازه از یک جنگ ۱۲ روزه عبور کردهایم؛ روزهایی که فشار اقتصادی و بیثباتی بازار، بسیاری از شرکتهای کوچک را در وضعیت شکنندهای قرار داده است. تابآوری، نه بهعنوان یک شعار، بلکه بهعنوان یک ضرورت، بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا کرده است.
در طول این سالها، بارها دیدهام که شرکتهای عضو انجمن، چگونه با اجرای پروژههای بزرگ ملی، نهتنها چرخ صنعت را به حرکت درآوردهاند، بلکه زیرساختهای حیاتی کشور را نیز شکل دادهاند. امروز که بحرانهای انرژی اعم از برق، آب و گاز؛ به دغدغهای جدی صنعت تبدیل شدهاند، بیش از همیشه باور دارم که راه عبور از این شرایط، مشارکت واقعی بخش خصوصی در سطوح کلان کشور و بهرهگیری از راهکارهای فناورانه و تخصصی این شرکتهاست. این راهکارها میتوانند جلوی هدررفت منابع را بگیرند، بهرهوری را افزایش دهند و کشور را در مسیر پایداری و تابآوری قرار دهند.
برای من، این سی سال فقط تاریخ یک انجمن نیست؛ روایت تلاش جمعی برای صنعتی قویتر، آیندهای پایدارتر و ایستادگی در برابر بحرانهاست. افتخار میکنم که بخشی از این مسیر بودهام و امیدوارم در سالهای پیش رو، همچنان با همراهی اعضا، سهمی در ساختن فردای بهتر برای صنعت ایران داشته باشیم.
سمیرا محمودی
18 مرداد ۱۴۰۴